"Bir hayat iki hayat ederdi, iki hayat üç hayat ederdi bazen. Bazen de bir hayat çok hayat ederdi. Azdan başlayıp çoğa doğru çoğalarak giderdi hayat. Öyle hayatlar yaşanırdı ki diğer hayatların üzerinde kalır ikiye üçe böler ve çarpardı. Hayatın yaşanılabilir yanını yaşamaya çalışmış ve farklı formüller elde etmiş hayat sahipleri ölümsüz hayat örneğiyle asırlar geçse de ölümlü hayatın sırdaki kahramanlarına ışık tutmuştu; Mehmet Akif Ersoy gibi”..."
Koca bir hayatı anlaşılmak pahasına yaşamış; sabrı, anlayıştan çok görev edinmiş ve belki bedelini ağır ödemiş olsa da ne gam. Geride bıraktıkları ilelebet dillerde söylenecekti. O, kapsayıcı ve kuşatıcı bir şair idi. Her türlü dostu ve her halli arkadaşı vardı. İnsanca yaşamanın insan örneğiydi o. Hem iyi hem kötü olan insanları kendisine çekiyordu fikirleri. Doğruydu çünkü Akif, dosdoğru.
